:Procedural
حافظه
حافظه Procedural به
اطلاعات درچارچوب مهارتها وعملکردهای شناختی بر می گردد. این حافظه، حداقل به
استثنای حقایق خاص یا وقایع نمی تواند آگاهانه جمع آوری شود. این باعث مشکلاتی
درحافظه Proceduralمی شود تابه صورت شفاهی منتقل شود.حافظه Procedural، گاهیKowing how" " نامیده می شد اما اخیرا حافظه Implicit نامگذاری
شده است. زمانی که کودکان تواناییهایشان را برای رقصیدن، دوچرخه سواری یا تایپ
کردن به کار می گیرند، این حافظه درگیر است.همچنین زمان صحبت با جملات درست گرامری
از این حافظه استفاده میکنند بدون اینکه درباره انجام آن فکر کنند.
Memory Eposodic&Semantic:
یکی از روانشناسان
شناختی، حافظه Declerative را
به 2 زیر شاخه تقسیم می کند: حافظه معنایی و اپیزودیک. حافظه اپیزودیک مسئول نگه
داری اطلاعات درباره زمان و مکان اتفاقات زندگی است. خاطرات کودکان از روزهای اول
مدرسه که آنها ناهار خوردند یا مهمانی که به کلاسشان آمد تا با آنها صحبت کند، همه
در حافظه اپیزودیک ثبت می شود.
حافظه معنایی:
حافظه معنایی کودک،
دانش کلی درباره جهان است. شامل:
*علمی که در مدرسه یاد
گرفته می شود( مانند علم هندسه)
*دانش در زمینه های
مهارتهای مختلف( مثل علم شطرنج برای یک
شطرنج باز ماهر)
*دانش" روزانه
" درباره معنی کلمات، افراد مشهور، مکانهای مهم یا چیزهای شایع (مثل اینکه Gandi یا Nelson کیست؟)
دانش حافظه معنایی،
مستقل از شناسایی افراد با دانش گذشته است. برای مثال کودکان ممکن ات حقیقتی را
بپذیرند- مثل اینکه Lima پایتخت
پرو است- و هیچ ابهامی در مورد زمان و مکانی که
آنرا یادگرفته اند، وجود ندارد.
دانش محتوایی و چگونگی
بازیابی آن در حافظه بلند مدت: آیا آنچه که کودک در مورد یک موضوع می داند بر
تواناییش برای به یاد آوردن اطلاعات جدید درمورد آن موضوع تاثیر می گذارد؟ بچه ها
چطور اطلاعات را در حافظه شان بازیابی می کنند؟
دانش محتوا:
توانایی ما برای
یادآوری اطلاعات جدید در مورد یک موضوع، به طور چشمگیری وابسته به چیزی است که
قبلا در مورد آن می دانستیم. برای
مثال توانایی کودک برای تعریف آنچه که او در کتابخانه دیده است به میزان زیادی به
آنچه که او قبلا درباره کتابخانه می دانست، وابسته است؛ مثلا جایی که کتابها
براساس موضوع دسته بندی می شوند، چگونه کتابها را امانت می دهند و غیره. درصورت کم
بودن اطلاعات کودک درباره کتابخانه برای یادآوری انچه که او در کتابخانه دیده است،
به زمان زیادی نیاز خواهد داشت.
کمک دانش محتوا به
حافظه کاملا مشهود است مخصوصا در حافظه افراد ماهر یا تازه کار در یک زمینه خاص.یک
شخص ماهر در تضاد با شخص تازه کار ( کسی که کم کم یک سطح از محتوا را یاد می گیرد)
است. بویژه ماهران حافظه شگفت انگیزی در سطوح مهارتشان نشان می دهند.یکی از دلایلی
که کودکان کمتر از بزرگترها به یاد می آورند این است که در اغلب سطوح مهارت خیلی
کمی دارند.
در سطوحی که کودکان
ماهرند اغلب حافظه شان بسیار خوب است!
در حقیقت غالبا از
حافظه تازه کاران در آن سطح محتوا فراتر می رود. این گفته در یک مطالعه روی شطرنج
بازان ماهر 10 ساله اثبات شده است.این کودکان شطرنج بازان عالی بودند اما در زمینه
های دیگر خیلی برجسته نبودند. زمانی که مدت زمان حافظه شان برای ارقام با
بزرگسالان مقایسه شد، آنها مانند بیشتر کودکان 10 ساله تعداد اعداد کمتری را به
یاد آوردند.اما زمانی که صفحات شطرنج به انها ارائه شد، آنها ترسیم بسیار بهتری
نسبت به بزرگسالان مبتدی در شطرنج داشتند.
چگونه مهارتهایی مانند
دانش غنی از یک موضوع، به دست می آید؟
این مهارتها در یک
دوره زمانی طولانی رشد می کنند که در آن کودکان انگیزه بیشتری برای یادگیری درباره
یک موضوع دارند. دانش فرد ماهر در سطوحی مانند شطرنج، تنیس و بسیاری از زمینه های
دیگر به تمرین قابل توجهی در طول چندین سال نیاز دارد.
در مقایسه با افراد
تازه کار، به احتمال زیاد افراد ماهر دانش محتوا و حافظه بهتری در یک حوزه خاص و
انگیزه بیشتر برای یادگیری آن موضوع در یک دوره زمانی طولانی دارند.
چه زمینه های دیگری
برای تفاوت بین افراد ماهر و تازه کار وجود دارد؟
به احتمال زیاد افراد
ماهر ویژگی ها و الگوهای معناداری از اطلاعات دارند.
به احتمال زیاد دانش
افراد ماهر به گونه ای سازماندهی می شود که درک عمیقی از موضوع مورد علاقه شان
(همان مهارتی که دارند) بوجود می آورد.
به احتمال زیاد افراد
ماهر با تلاش کمتر انعطاف زیادی در بازیابی ابعاد مهم اطلاعاتشان دارند.
09146590651
دکتر جعفر
معصومی دکترای
تخصصی گفتاردرمانی از دانشگاه تهران
Tabslp.com
https://telegram.me/jafarmasumi
https://www.instagram.com/goftardarmani_tabriz/
https://twitter.com/masumislp