گفتاردرمانی تبریز

درمان تاخیر رشدی، اختلالات تلفظی، اتیسم/ اوتیسم، لکنت، کم توانی ذهنی، اختلال خواندن و نوشتن، اختلال جویدن و بلع، کم شنوایی، آفازی،فلج مغزی، شکاف لب و کام

گفتاردرمانی تبریز

درمان تاخیر رشدی، اختلالات تلفظی، اتیسم/ اوتیسم، لکنت، کم توانی ذهنی، اختلال خواندن و نوشتن، اختلال جویدن و بلع، کم شنوایی، آفازی،فلج مغزی، شکاف لب و کام

گفتاردرمانی تبریز

ارایه خدمات ذیل در مرکز جامع گفتاردرمانی تبریز :

1- ارزیابی درمان و توانبخشی کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالی (اختلالات توجه و تمرکز)
2- ارزیابی درمان و توانبخشی اتیسم (اوتیسم)
3- ارزیابی درمان و توانبخشی کم شنوایی و ناشنوایی
4- ارزیابی درمان و توانبخشی در پردازش حسی و پردازش حس شنیداری
5- ارزیابی درمان و توانبخشی تاخیر در رشد گفتار و زبان
6- ارزیابی درمان و توانبخشی کم توانی ذهنی و ناتوانی ذهنی
7- ارزیابی درمان و توانبخشی اختلالات و مشکلات یادگیری
8- ارزیابی درمان و توانبخشی اختلالات و مشکلات خواندن و نوشتن
9_-ارزیابی درمان و توانبخشی اختلالات تولید صداها و تلفظ
10- ارزیابی درمان و توانبخشی فلج مغزی و سی پی
11- ارزیابی درمان و توانبخشی مشکلات و اختلالات ناشی از آسیبهای مغزی و سکته
12- ارزیابی درمان و توانبخشی اختلالات ارتباط اجتماعی (اتیسم، آسپرگر و .......)
13- ارزیابی درمان و توانبخشی شکاف لب وکام
14- ارزیابی درمان و توانبخشی ناروانی گفتار (لکنت، کلاترینگ و ....)
15- ارزیابی درمان و توانبخشی اختلالات جویدن و بلع
16- ارزیابی درمان و توانبخشی مشکلات تغذیه ای
17- ارزیابی درمان و توانبخشی مشکلات حنجره ای وصدا
18- ارزیابی درمان و توانبخشی اختلالات ارتباطی، گفتار و زبان سالمندی

بایگانی
نویسندگان

۱ مطلب در مرداد ۱۴۰۱ ثبت شده است

. اختلالات گفتاری چیست؟

گفتار فرآیند تولید صداهای خاصی است که معنا را به شنونده منتقل می کند

اختلال گفتار به هر شرایطی اطلاق می شود که بر توانایی فرد در تولید صداهایی که کلمات را ایجاد می کنند تأثیر بگذارد.

گفتار یکی از اصلی ترین راه هایی است که افراد از طریق آن افکار، احساسات و عقاید خود را با دیگران در میان می گذارند.

 عمل صحبت کردن مستلزم هماهنگی دقیق چند قسمت بدن از جمله سر، گردن، سینه و شکم است.

در این مقاله به بررسی اختلالات گفتاری و انواع مختلف آن می پردازیم.

ما همچنین علائم، علل، تشخیص و درمان اختلالات گفتاری را پوشش می دهیم.

اختلال گفتار چیست؟

اختلال گفتار با اختلال زبان یکی نیست.

اختلالات گفتار بر توانایی فرد برای ایجاد صداهایی که به او اجازه می دهد با افراد دیگر ارتباط برقرار کند، تأثیر می گذارد.

 آنها با اختلالات زبانی یکسان نیستند.

اختلالات گفتاری مانع از ایجاد صداهای گفتاری صحیح در افراد می شود، در حالی که اختلالات زبان بر توانایی فرد در یادگیری کلمات یا درک آنچه دیگران به آنها می گویند تأثیر می گذارد.

با این حال، اختلالات گفتاری و زبانی می تواند بیان افکار و احساسات خود را برای افراد دشوارتر کند.

انواع اختلالات گفتاری

اختلالات گفتار می تواند افراد را در هر سنی تحت تاثیر قرار دهد.

برخی از انواع اختلالات گفتاری عبارتند از لکنت، آپراکسی و دیزآرتری. در زیر به هر یک از این انواع می پردازیم:

لکنت زبان

لکنت به یک اختلال گفتاری اشاره دارد که جریان گفتار را قطع می کند.

افرادی که لکنت دارند می توانند انواع اختلالات زیر را تجربه کنند:

  • تکرار زمانی اتفاق می افتد که افراد به طور غیرارادی صداها، مصوت ها یا کلمات را تکرار می کنند.
  • یلاک‌ها زمانی اتفاق می‌افتند که مردم بدانند چه می‌خواهند بگویند اما در ایجاد صداهای گفتاری ضروری مشکل دارند. بلاکها ممکن است باعث شود کسی احساس کند که کلماتش گیر کرده است.
  • طولانی شدن به کشش یا بیرون کشیدن صداها یا کلمات خاص اشاره دارد.

علائم لکنت بسته به شرایط ممکن است متفاوت باشد.

 استرس ، هیجان یا ناامیدی می‌تواند باعث شدیدتر شدن لکنت شود.

برخی از افراد ممکن است متوجه شوند که برخی از کلمات یا صداها می توانند لکنت را برجسته تر کنند.

لکنت می تواند هر دو علائم رفتاری و جسمی ایجاد کند که همزمان رخ می دهند.

 این موارد می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تنش در صورت و شانه ها
  • چشمک زدن سریع
  • لرزش لب
  • مشت های گره کرده
  • حرکات ناگهانی سر

دو نوع اصلی لکنت وجود دارد:

  • لکنت رشدی بر کودکان خردسالی که هنوز در حال یادگیری مهارت های گفتار و زبان هستند تأثیر می گذارد. عوامل ژنتیکی احتمال ابتلای فرد به این نوع لکنت را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.
  • لکنت نوروژنیک زمانی اتفاق می افتد که آسیب به مغز از هماهنگی مناسب بین مناطق مختلف مغز که در گفتار نقش دارند، جلوگیری کند.

آپراکسی

مغز هر عملی را که افراد انجام می دهند، از جمله صحبت کردن، کنترل می کند.

 بیشتر دخالت مغز در گفتار ناخودآگاه و خودکار است.

وقتی کسی تصمیم می گیرد صحبت کند، مغز سیگنال هایی را به ساختارهای مختلف بدن می فرستد که برای تولید گفتار با هم کار می کنند.

 مغز به این ساختارها دستور می دهد که چگونه و چه زمانی حرکت کنند تا صداهای مناسب را ایجاد کنند.

برای مثال، این سیگنال‌های گفتاری تارهای صوتی را باز یا بسته می‌کنند، زبان را حرکت می‌دهند و لب‌ها را شکل می‌دهند و حرکت هوا را از طریق گلو و دهان کنترل می‌کنند.

آپراکسی یک اصطلاح کلی است که به آسیب مغزی اشاره دارد که مهارت های حرکتی فرد را مختل می کند و می تواند هر قسمتی از بدن را تحت تاثیر قرار دهد.

 آپراکسی گفتار، یا آپراکسی کلامی، به طور خاص به اختلال در مهارت های حرکتی اشاره دارد که بر توانایی فرد برای شکل دادن صحیح صداهای گفتار تأثیر می گذارد، حتی زمانی که می دانند چه کلماتی را می خواهند بگویند.

دیزآرتری

دیزآرتری زمانی رخ می دهد که آسیب به مغز باعث ضعف عضلانی در صورت، لب ها، زبان، گلو یا قفسه سینه فرد شود.

 ضعف عضلانی در این قسمت های بدن می تواند صحبت کردن را بسیار دشوار کند.

افرادی که دیزآرتری دارند ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

  • لکنت زبان
  • زمزمه کردن
  • خیلی آهسته یا خیلی سریع صحبت کردن
  • سخنرانی نرم یا آرام
  • مشکل در حرکت دادن دهان یا زبان

علائم دیزآرتری

علائم اختلال گفتار می تواند شامل تکرار یا طولانی شدن صداها، تنظیم مجدد هجاها و صحبت کردن بسیار آرام باشد.

علائم اختلالات گفتاری بسته به علت و شدت اختلال بسیار متفاوت است.

 افراد ممکن است دچار اختلالات گفتاری متعدد با علائم مختلف شوند.

افراد مبتلا به یک یا چند اختلال گفتاری ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

  • تکرار یا طولانی شدن صداها
  • صداهای تحریف کننده
  • افزودن صداها یا هجاها به کلمات
  • تنظیم مجدد هجاها
  • در تلفظ صحیح کلمات مشکل دارند
  • تقلا برای گفتن کلمه یا صدای صحیح
  • صحبت کردن با صدای خشن یا خشن
  • خیلی آرام صحبت می کند

علل اختلالات گفتاری

علل اختلالات گفتار می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • آسیب مغزی ناشی از سکته مغزی یا آسیب سر
  • ضعف عضلانی
  • تارهای صوتی آسیب دیده
  • یک بیماری دژنراتیو، مانند بیماری هانتینگتون، بیماری پارکینسون ، یا اسکلروز جانبی آمیوتروفیک
  • زوال عقل
  • سرطانی که دهان یا گلو را درگیر می کند
  • اوتیسم
  • سندرم داون
  • از دست دادن شنوایی

عوامل خطری که می توانند احتمال ابتلای فرد به اختلال گفتار را افزایش دهند عبارتند از :

  • مرد بودن
  • نارس به دنیا آمدن
  • داشتن وزن کم در بدو تولد
  • داشتن سابقه خانوادگی اختلالات گفتاری
  • تجربه مشکلاتی که بر گوش، بینی یا گلو تأثیر می گذارد

تشخیص اختلالات گفتاری

آسیب شناس گفتار-زبان (گفتار درمان) یک متخصص مراقبت های بهداشتی است که در اختلالات گفتار و زبان تخصص دارد.

یک گفتار درمان فرد را از نظر گروه‌هایی از علائم که نشان‌دهنده یک نوع اختلال گفتاری است، ارزیابی می‌کند. برای تشخیص دقیق، گفتار درمانها باید سایر اختلالات گفتار و زبان و شرایط پزشکی را رد کنند.

یک گفتار درمان سابقه پزشکی و خانوادگی فرد را بررسی می کند.

 آنها همچنین بررسی خواهند کرد که چگونه یک فرد لب، فک و زبان خود را حرکت می دهد و ممکن است ماهیچه های دهان و گلو را بررسی کنند.

روش های دیگر ارزیابی اختلالات گفتاری عبارتند از:

  • معاینه غربالگری تولید دنور این تست وضوح تلفظ یک فرد را ارزیابی می کند.
  • نمایه غربالگری صدای آهنگ گفتار درمان ها از این تست برای بررسی جنبه های مختلف گفتار یک فرد، از جمله زیر و بم، جمله بندی، الگوهای گفتار و حجم صحبت استفاده می کنند.
  • کتابچه راهنمای ارزیابی پویا مهارت های گفتار حرکتی (DEMSS) . DEMSS یک راهنمای جامع برای کمک به گفتار درمان ها در تشخیص اختلالات گفتاری است.

درمان اختلالات گفتاری

ممکن است فرد برای درمان اختلال گفتار گفتار درمانی دریافت کند.

نوع درمان معمولاً به شدت اختلال گفتاری و علت اصلی آن بستگی دارد.

گزینه های درمانی می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تمرینات گفتار درمانی که بر ایجاد آشنایی با کلمات یا صداهای خاص تمرکز دارد
  • تمرینات بدنی که بر تقویت عضلات تولید کننده صداهای گفتاری تمرکز دارند

در زیر به برخی از گزینه های درمانی اختلالات گفتاری می پردازیم:

انتخاب هدف

انتخاب هدف شامل تمرین صداها یا کلمات خاصی است تا خود را با الگوهای گفتاری خاص آشنا کند.

 نمونه هایی از اهداف درمانی ممکن است شامل کلمات یا صداهای دشواری باشد که باعث اختلال در گفتار می شود.

استفاده از متن

برای این رویکرد، گفتار درمان ها به افراد یاد می دهند که صداهای گفتار را در زمینه های مختلف مبتنی بر هجا تشخیص دهند.

کنتراست درمانی

کنتراست درمانی شامل گفتن جفت کلماتی است که حاوی یک یا چند صدای گفتاری متفاوت است.

درمان دهان و حرکت

رویکرد درمانی دهانی- حرکتی بر بهبود قدرت عضلانی، کنترل حرکتی و کنترل تنفس تمرکز دارد.

 این تمرین‌ها می‌توانند به افراد کمک کنند تا تسلط داشته باشند، که گفتار نرم‌تری تولید می‌کند که طبیعی‌تر به نظر می‌رسد.

شنوایی

دستگاه های شنوایی ابزارهای الکترونیکی کوچکی هستند که در داخل مجرای گوش قرار می گیرند

. این دستگاه ها می توانند به بهبود روانی در افرادی که لکنت دارند کمک کند.

برخی از دستگاه‌های گوش، نسخه‌های تغییر یافته صدای کاربر را دوباره پخش می‌کنند تا به نظر برسد که شخص دیگری با آنها صحبت می‌کند.

 سایر دستگاه های گوش صدایی تولید می کنند که به کنترل لکنت کمک می کند.

دارو

برخی از اختلالات گفتاری می تواند باعث ایجاد اضطرابی افراد شود.

موقعیت های استرس زا می توانند باعث اضطراب شوند و در نتیجه علائم اختلال گفتار بارزتر شوند.

داروهای اضطراب ممکن است به کاهش علائم اختلالات گفتاری در برخی افراد کمک کند.

خلاصه

اختلالات گفتاری بر توانایی فرد در تولید صداهایی که کلمات را ایجاد می کنند، تأثیر می گذارد.

 آنها مانند اختلالات زبانی نیستند که یادگیری کلمات یا درک آنچه دیگران به آنها می گویند را برای افراد دشوارتر می کند.

انواع اختلالات گفتار شامل لکنت زبان، آپراکسی و دیزآرتری است.

 علل احتمالی بسیاری برای اختلالات گفتاری وجود دارد، از جمله ضعف عضلات، آسیب های مغزی، بیماری های دژنراتیو، اوتیسم و ​​کاهش شنوایی.

اختلالات گفتار می تواند بر عزت نفس و کیفیت کلی زندگی افراد تأثیر بگذارد.

 با این حال، گفتار درمانی، تمرینات تنفسی و گاهی اوقات داروهای ضد اضطراب می توانند به بهبود گفتار و کاهش علائم کمک کنند

 

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۹ مرداد ۰۱ ، ۰۹:۳۵
jafar masumi